Textielroof bedreigt markt

Al sinds mei van dit jaar wordt er in geheel Nederland 15% minder textiel ingezameld dan in dezelfde periode vorig jaar. Daarnaast holt de kwaliteit verder achteruit en daar nemen verscheidene sorteerders geen genoegen mee. Voor kwalitatief goed textiel wordt nog steeds ruim 40 cent per kilo vergoed, maar textiel van minder goede kwaliteit wordt steeds minder gewaardeerd. Deze inferieure kwaliteit wordt steeds vaker afgedaan als ‘restafval’.

Inmiddels wordt er vanuit verschillende hoeken geklaagd over de roof van textiel uit containers en huis-aan-huisinzameling. Het roven van textiel is overigens geen nieuw verschijnsel. Sinds de ontdekking van malafide handelaren dat het lucratief is om textiel uit de reguliere inzameling van gemeenten te onttrekken, hebben zowel commerciële als charitatieve inzamelaars – een semantisch onderscheid zo langzamerhand – te maken met niet-vergunninghouders die vóór de eigenlijke inzamelaar uitrijden om het textiel op te halen.

Daarnaast laten vanouds respectabele ondernemingen zich verleiden om zonder vergunning containers te plaatsen in gemeenten, terwijl deze gemeenten qua handhaving nauwelijks tot geen vuist (kunnen) maken. Dat de gemeenten hierbij een substantiële bron van inkomsten zien (of laten) weglekken is tot daar aan toe, maar dat inzamelaars en sorteerders hierdoor nauwelijks kostendekkend kunnen werken leidt uiteindelijk tot een zeer ongezonde en ongewone situatie.

Gemeenten zullen gaan merken dat de gescheiden inzameling van textiel zeer slecht uitgevoerd zal worden, of slechts tegen hoge kosten, als de aangewezen inzamelaars en sorteerders niet de beschikking krijgen over het volledige aanbod. Als er geen halt wordt toegeroepen aan de roof van textiel door oneigenlijke inzamelaars, zal de gemeente onder de streep straks minder overhouden en zal de bestaande infrastructuur van reguliere inzameling en bewerking een kwijnend bestaan tegemoet gaan.