Glasindustrie vindt alibi in buitenlandse scherven

Doordat zij nauwelijks van hun scherven af kunnen komen, hebben Nederlandse glasbewerkers wederom zeer substantiële prijsverlagingen doorgevoerd.

De aanvoer van glas blijft echter op niveau, zodat zowel Maltha als Van Tuijl welhaast bezwijken onder de enorme bergen glas op hun terrein. Hoewel er vanwege de vakantie momenteel minder wordt ingezameld, verlicht dit de druk op de bewerkers niet.

Niet aansluitende landelijke recyclingquota en afwijkende manieren waarop producentenverantwoordelijkheid wordt toegepast of uitgevoerd, maakt de recycling van glas binnen Nederland zeer kwetsbaar. Zonder wijzigende omstandigheden zou de Nederlandse glasmarkt wel eens in elkaar kunnen storten en daarmee ook de infrastructuur rond inzameling en afzet.

VAOP constateert dat onder andere door het ontbreken van een door de VNG gepropageerde “1-loketfunctie” de Nederlandse glasindustrie een alibi heeft gevonden om zich te onttrekken aan de producentenverantwoordelijkheid door goedkope, buitenlandse scherven aan te trekken ten koste van Nederlandse scherven. Dit wordt verder mogelijk gemaakt daar er tussen systemen geen level playing field bestaat.