Binnenlandse glasinzameling nog op niveau

Een aantal Duitse verwerkers is nog steeds op zoek naar Nederlandse glasstromen. Tegelijkertijd zien zij hun voorraden opgewerkt glas niet afnemen. De afzet hiervan naar de fabrieken is nog steeds niet op het niveau van 2008. Enthousiast inkopen betekent nog niet dat na opwerking van glas de afzet van scherven ook gegarandeerd is.

Men zou verwachten dat tegenover een verminderde afzet van opgewerkte scherven ook een verminderde inzameling van verpakkingsglas staat. Immers, een verminderde afzet aan glasfabrieken zou betekenen dat die fabrieken minder verpakkingsglas verkopen aan de levensmiddelenindustrie. Een verklaring hiervoor zou kunnen zijn dat consumenten minder in glas verpakte producten kopen, zoals groenten en fruit. Dat lijkt in deze tijd een heel plausibele verklaring, want groenten in glas zijn over het algemeen wat duurder dan bijvoorbeeld groenten in blik. Er zouden dan ook minder glazen potjes moeten vrijkomen uit huishoudens, maar dat gebeurt dus niet. Glasverwerker Van Tuijl ziet geen afname in de Nederlandse consumptie van in glas verpakte producten. De inzameling van huishoudelijk verpakkingsglas is in eigen land sinds het begin van de recessie nagenoeg op hetzelfde niveau gebleven. Hoe zit dat?

Volgens Michiel F. van Ginkel, van groenten- en fruitproducent Hak, neemt de verkoop van groenten-in-glas alleen maar toe. Niet ondanks, maar dankzij de recessie. Van Ginkel: “Je merkt dat mensen door de recessie minder buiten de deur gaan eten. Omdat mensen zichzelf toch willen verwennen, kiezen zij voor wat luxere en duurdere producten. En dat zijn onder andere glasconserven.”

De verminderde afzet van glas heeft dan ook niet zozeer betrekking op wit glas, maar op groen glas, aldus Van Tuijl. De huidige voorraden zijn vooral te wijten aan een verminderde export van bijvoorbeeld bier en de Franse trend om wijn in karton en PET te verpakken.

De verwerkers verwachten dat de prijzen van scherven in 2010 weinig zullen veranderen. Misschien is dat wel uit te leggen als relatieve winst voor het huishoudelijk glas van gemeenten. De glasindustrie realiseert zich dat haar dominante prijspolitiek een omslagpunt heeft bereikt. Zonder scherven kan de industrie niet en zij zal zich realiseren dat aan het geduld van verwerkers en gemeenten een eind is gekomen.