papier glas textiel kunststof

Grondstoffelijke waarde textiel neemt nu toch af

 

De onderhandelingen van VAOP met haar textielafnemers zijn rond. Tijdens de gesprekken kwam naar voren dat de aanhoudende verminderde vraag naar grondstoffen – en daardoor de afnemende vraag naar recyclingmateriaal (poetslappen, vulmateriaal matrassen etc.) – voor enkele sorteerders het signaal zijn dat de huidige waarde sterk onder druk komt te staan.

Het lentezonnetje maakt dat iedereen de kledingkast aan het opruimen is. Het modebeeld voor de zomermaanden wordt kritisch beschouwd en wat de toets niet doorstaat wordt afgedankt. Dit maakt onderdeel uit van een jaarlijkse cyclus waarin het aanbod van textiel naar een climax groeit. Daarmee wordt het aandeel aan recyclingmateriaal groter en neemt de druk op afzet toe. De verminderde vraag leidt er echter toe dat de waarde sterk afneemt. Ter illustratie: de gemiddelde waarde van poetslappen is met 180 euro per ton afgenomen.

In de laatste VAOPflits werd nog bericht dat de waarde van textiel met name werd bepaald door de felle inkoopstrijd onder sorteerders. De grondstoffelijke waarde van textiel was van marginaal belang. De huidige situatie laat het tegengestelde zien. Het is nog te vroeg om hier een absoluut getal te noemen, maar er wordt rekening gehouden met een daling van de inkoopwaarde van minstens 20 euro per ton. Laat ons niet vergeten dat een stralende zon ook verantwoordelijk is voor ‘verdamping’.

Illegale containers

Sorteerders in Nederland hebben een moeilijke periode achter de rug. Of beter gezegd: ze moeten zich nog herstellen van een moeilijke periode. Daarnaast maakt het toenemend aantal illegaal geplaatste containers van vooral commerciële inzamelaars het bijzonder moeilijk om te concurreren.

Gemeenten treden daar niet altijd adequaat tegen op. Als dit ongebreideld doorzet, wordt op termijn een gezonde textielinzameling en -sortering bijzonder moeilijk. Gemeenten dienen hun verantwoordelijkheid te nemen en toe te zien op handhaving van hun eigen verordeningen. Het risico dat gemeenten lopen, is dat zij geringeloord zullen worden door de praktijken van malafide inzamelaars en zelf de steen des aanstoots worden voor het kwijnend voortbestaan van bonafide inzamelaars en sorteerders.