Veldbericht textiel

De gemeente Purmerend en VAOP werken al jarenlang samen op het gebied van inzameling en verwijdering van herbruikbare afvalstromen. Per 1 januari 2009 zijn er een aantal wijzigingen in de op- en overslag en afzet van het textiel in werking getreden. Intensief overleg tussen gemeente Purmerend, VAOP, de lokale inzamelende instellingen, en opdrachtnemers heeft geleid tot een gezonde en duurzame basis voor een voortgezette samenwerking in een maatschappelijk betrokken en verantwoorde inzameling van textiel.

Op de locatie waar de op en overslag plaatsvindt, zijn eerder die zaterdagmorgen medewerkers van Tol Milieu al vroeg in de weer om alles in gereedheid te brengen voor de ontvangst van de vrijwilligers. Kantine, toiletten, weegbrug, loods, containers, enzovoort: alles is gereed voor de eerste inzameling van het jaar. Ook koffie en koek zijn in ruime mate voorhanden en langzamerhand krioelt het van vrijwilligers.

Om kwart voor tien worden de ‘troepen’ naar de grote loods gedirigeerd. Onder luid gejuich worden een aantal nieuwe vrijwilligers verwelkomd: “Niet alleen kijken, hè. Ook meedoen!”. De vrijwilligers hijsen zich in veiligheidshesjes en om klokslag tien uur vertrekken de busjes voor de eerste inzamelronde.

Rob Ruijtenberg, sr. account manager Afzet, loopt een dagje mee. Hij is ingedeeld in busje 10 bij André en Carlo. Beiden zijn respectievelijk al ruim 19 en 8 jaar lang als vrijwilliger betrokken bij BimBam, een charitatieve inzamelaar. Rob wordt in rap tempo ingewijd in de details van de dag en zijn rol. Zodra de toegewezen wijk is bereikt, stuurt André behendig door de smalle straten en in wandeltempo lopen Carlo en Rob iets voor de bus uit en werpen de gereedstaande zakken in de bus.

In een paar uur tijd wordt Rob deelgenoot van wat Carlo, André en andere vrijwilligers al duizenden uren hebben ervaren. Maatschappelijk verantwoord is maatschappelijk betrokken zijn, en gelukkig werken de burgers van Purmerend daar massaal aan mee. Jaarlijks wordt ruim 400.000 kilo textiel ingezameld via wijkcontainers en 6 huis-aan-huisinzamelingen. Het weer, maar ook het seizoen is van invloed op de respons. Ook gaat de kwaliteit van het aangeboden textiel soms wat achteruitgaat, omdat de kleding wat langer doorgedragen wordt. De recessie laat zich ook hier gelden.

Voor André en Carlo gaat het er om dat zij enerzijds vanuit hun geloofsovertuiging hun steentje willen bijdragen aan de maatschappelijke en kerkelijke doelen. Anderzijds willen zij de gezelligheid en verbondenheid met de vrijwilligers niet missen. Rob is onder de indruk: “Deze wijze van inzamelen, door zoveel vrijwilligers en met een duidelijk sociaal en maatschappelijk karakter, verdient respect en navolging.”

Om 12.00 uur zijn ze ‘vol’. Ze hebben driekwart van de toebedeelde wijk ingezameld en rijden terug naar de overslag, waar andere vrijwilligers zich vooral hebben ingezet om een eenvoudige maar heerlijke lunch met erwtensoep, melk en karnemelk, heel veel koffie, en boterhammen klaar te maken. De busjes keren allemaal kort achter elkaar terug en worden na weging snel gelost in grote bulkcontainers.

“Hadden jullie wat aan die Ruijtenberg?”, wordt er gevraagd, waarop schaterlachend wordt geantwoord: “Hij heeft de zaak alleen maar opgehouden.” Iedereen stort zich op de ‘bammetjes’ en soep. Rond 13.00 uur vertrekt men voor de volgende en meestal laatste ronde. Maar Rob haakt af vanwege andere verplichtingen. “Hé, we zijn nog niet klaar, hoor”, wordt er nageroepen, “Volgende keer een hele dag!”