Oudpapier: één vogel in de lucht...

Eind januari lijkt de export naar het Verre Oosten een lichte opleving te vertonen door de vergrote inkoop om het Chinees Nieuwjaar te overbruggen. Na afloop ervan keek men reikhalzend uit naar nieuwe orders en het nieuwe prijsniveau. Ondanks de recessie, de slechte verkoop van nieuw product en het lastig te verkrijgen krediet om grondstof in te kopen, is het prijsniveau van oudpapier nog steeds fors te noemen. De grote voorraden die zich aan het einde van vorig jaar hadden opgebouwd lopen redelijk weg en men is in Europa gematigd positief over het gerealiseerde prijsniveau.
 
Toch is de Europese industrie niet in staat zich aan het internationale niveau aan te passen. Ze willen het niet, en bovenal ze kunnen het niet. Er staan nog steeds grote voorraden onverkocht nieuw papier en verpakking en men moet noodgedwongen de productie nogmaals terugschroeven. Ondanks deze inkooppolitiek ziet men met lede ogen dat het ontstane gat tussen binnenlandse prijs en de exportprijs uitmondt in een sterke afname van levering tegen de “normale” prijs.

In de weken die volgen komt de afnemende “val” van oud papier als gevolg van het naijl-effect van de recessie steeds nadrukkelijker aan het licht. Er komt minder oudpapier vrij uit de industrie, de kranten worden dunner, er vallen minder folders in de bus. Men hoopt evenwel dat door het lagere aanbod van oudpapier vraag en aanbod eerder bij elkaar zullen komen dan verwacht. Deze balans zal zorgen voor een gezond spanningsveld tussen aanbieder en afnemer met als gevolg een prijs die weer in evenwicht is met wat de markt kan betalen.

We moeten echter niet te vroeg juichen, de industrie zit op een weg die nog niet aan een keerpunt is gekomen. Diverse internationale fabrikanten kondigen officieel aan in 2009 productiecapaciteit uit de markt nemen. Om te willen overleven en het vertrouwen van de aandeelhouder te behouden en te versterken in een markt van overcapaciteit zal er fors gesneden moeten worden.